Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Zygmunt III i jego wkład w architekturę – kontynuacja

Zamek warszawski, położony właściwie w obrębie miasta, przeznaczony również i na siedzibę głównych urzędów państwowych, a nadto będący miejscem obradujących sejmów, nie wystarczał potrzebom Zygmunta III, toteż postanowił on wznieść dodatkową rezydencję podmiejską, która by wobec zamku spełniała taką rolę, jak pałac łobzowski w stosunku do Wawelu. Wybór padł na pobliski Ujazdów, gdzie już od dawna w wielkim ogrodzie przechodzącym w zwierzyniec stał dwór, w którym zazwyczaj rezydowały królowe-wdowy (Bona i Anna Jagiellonka). Z polecenia króla, w latach 1619-1625, wznieśli architekci nowy pałac ujazdowski, będący prywatną własno- ścią Zygmunta III. Pałac ten, dwukondygnacjowy, przybrał kształt zamkniętego czworoboku z dziedzińczykiem, toteż nazywano go potocznie zamkiem. Na narożnikach budowli wzniesione zostały wieże alkierzowe, a elewacja od strony Wisły (pałac ustawiony był na skarpie) otrzymała loggię widokową. Ten model ujazdowski stał się odtąd niemal obowiązujący i przyjął się jako typ rodzimy, powtarzany i przetwarzany niemal do połowy XVIII w.

Zygmunt III, jako gorliwy katolik, nie żałował funduszów na budowę kościołów, zwłaszcza jezuickich. Idąc za przykładem swych jagiellońskich przodków, zapragnął również wznieść przy katedrze wawelskiej kaplicę-mauzoleum rodziny Wazów. W tym celu jedna z kaplic średniowiecznych została gruntownie przebudowana, otrzymując bryłę dostosowaną w wyglądzie zewnętrznym do Kaplicy Zygmuntowskiej ostatnich Jagiellonów. Wnętrze kaplicy, budowane etapami przez lat kilkadziesiąt i nigdy właściwie nie wykończone, nie odznacza się wysokim poziomem artystycznym.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.