Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

WIRTUOZI I „MALI MISTRZOWIE“ CZ. II

To samo można by powiedzieć o kilku pejzażystach, którzy pod wpływem Corota interesowali się przede wszystkim zagadnieniami światła i atmosfery. Pochodzący z Lyonu Auguste Ravier (1814 -1895), spadkobierca Turnera, poszukiwał drgającej i połyskliwej plamy, a jego uczeń, Louis Carrand (1821 – 1899), był malarzem feerii świetlnych, otoczonych szarościami. Prekursorem impresjonizmu można by nazwać zwłaszcza Boudina, ale jest on tak bliski temu kierunkowi, że zapoznamy się z nim przy omawianiu impresjonistów. Do tych nazwisk należy dołączyć Włocha Antonio Fontanesi (1818 – 1882), pozostającego pod tymi samymi wpływami, podobnie wrażliwego na świetlne i barwne drgania atmosfery (Kwiecień, 1867, Turyn, Mus. Mod.).

Meissonnier (1815 -1890), wyspecjalizowany w malarstwie batalistycznym, był niewątpliwie najpopularniejszym artystą swego okresu. Łączy on realizm z eklektyzmem. Mówiono, że malował „spod igły’1, że oglądał epopeję napoleońską „przez lupę“ (Rok 1814, Luwr, 1864: Kirasje- rzy z 1805 roku, Chantilly, 1875). Sztuczność pozy i kolorytu uderza u tego zbyt starannego malarza, który posługiwał się migawkową fotografią, aby lepiej oddać ruch. Miał on niezliczoną ilość zwolenników wśród malarzy, zarówno we Francji, jak i poza jej granicami. Np. Katalończyk M. Fortuny (1833 – 1874), świetny malarz egzotycznych kostiumów i romantycznej starzyzny (La Vicaria, 1870), wiele mu zawdzięcza.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.