Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

SZTUKA KRAJÓW CESARSTWA NIEMIECKIEGO CZ. II

Jednakże rozwój kultury w ogóle, a sztuki w szczególności, uwarunkowany został nie tylko przez układ sił społecznych, lecz w równej mierze i przez stosunki wyznaniowe. Pokój westfalski zakończył nie tylko wojnę trzydziestoletnią, ale i przez cały wiek trwające na ziemiach niemieckich spory i walki religijne. Ostatecznie ziemie Cesarstwa pod względem wyznaniowym zostały podzielone mniej więcej równo, z tym wszakże, iż mapa wyznaniowa Rzeszy przedstawiała pewnego rodzaju szachownicę. Z grubsza można powiedzieć, że przy katolicyzmie pozostały kraje południowe (dziedziczne ziemie Habsburgów i Bawaria) oraz zachodnie (przede wszystkim Nadrenia w obrębie arcybiskupstw Kolonii, Moguncji i Tre- wiru): protestantyzm zawładnął północnymi krajami, z Brandenburgią i Meklemburgią na czele, natomiast środek Rzeszy przedstawiał istną mozaikę wyznaniową (największym terytorium protestanckim była tu Saksonia).

Ten układ wyznaniowy miał wielki wpływ na rozwój sztuki w krajach Cesarstwa. Jak wiadomo, druga połowa XVII w. — to okres rozwiniętego baroku włoskiego, którego ojczyzną był Rzym. Już ten sam fakt zdecydował, że kraje protestanckie ustosunkowują się negatywnie do sztuki barokowej w jej włoskiej redakcji, grawitując raczej ku akatolickiej kulturze takich państw, jak Holandia, Anglia lub kraje skandynawskie, czy nawet ku katolickiej, lecz klasycyzującej Francji. Wreszcie trzeba zwrócić uwagę, że część poważną baroku stanowiła sztuka sakralna związana z kultem katolickim, a więc niemożliwa do przyjęcia w krajach protestanckich, odrzucających sensualizm rytuału katolickiego. Dlatego też, mówiąc o sztuce baroku niemieckiego, ograniczymy się głównie do państw katolickich, a przede wszystkim do krajów habsburskich, Bawarii i Frankonii, które w okresie baroku stały się ogniskami przodującymi na polu sztuki. Rozwój sztuki w takich krajach protestanckich, jak Saksonia i Prusy, przypadnie głównie na wiek XVIII, ale tam źródłem inspiracji nie będzie już barok rzymski, lecz sztuka francuska – najpierw klasycyzujący „styl Ludwika XIV”, a w następnej fazie rokoko.

Sztuka baroku na ziemiach Cesarstwa wypowiedziała się przede wszystkim w architekturze pałacowej i sakralnej. Stosunkowo słabiej przedstawia się rzeźba, która w tym okresie związana jest głównie z architekturą, jako plastyka dekoracyjna wnętrz kościelnych i rezydencjonalnych. Najsłabiej wygląda malarstwo: ten dział sztuki reprezentuje raczej malarstwo ścienne, związane z dekoracją wnętrz.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.