Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

SZTUKA FRANCUSKA

Opory przeciw barokowi włoskiemu we Francji. Sztuka w czasach panowania Ludwika XIII. Zwycięstwo nurtu klasycy- zującego za Ludwika XIV. Wersal jako ośrodek kształtujący sztukę. Sztuka pozadworska

Mówiąc o baroku we Francji, mamy na myśli raczej treść niż formę – zwłaszcza w odniesieniu do architektury, sztuki ogrodowej i teatru. Architekturze francuskiej nieobca była dekoracyjność baroku, lecz przybierała ona formy klasycyzujące. Park wersalski składa się z elementów barokowych, lecz posiada kształt przemyślany matematycznie, skomponowany jako całość organiczna. W teatrze święci triumfy nie opera, lecz obyczajowa komedia Moliere’a, a nade wszystko antykizująca tragedia Racine’a, którą Boileau ujmie w surowe kanony trój jedności akcji, miejsca i czasu.

Działo się to dlatego, że właściwy Francuzom racjonalizm włoską formę baroku podporządkowywał prawom logiki i matematyki, przetwarzał ją na zasadach harmonii, symetrii i umiaru płynącego ze wzorów antycznych. Oni to, Francuzi, staną się twórcami nowego prądu artystycznego, który najczęściej nazywamy barokiem klasycyzującym.

Okres baroku (w różnych jego formach) przypada na czasy tworzenia się, a wreszcie utrwalenia absolutyzmu we Francji i wiąże się z panowaniem Ludwików XIII i XIV (1610-1715). Ponieważ ustrój centralistyczny predestynował dwór królewski do czołowej roli również na polu kultury artystycznej, francuscy historycy sztuki, nie lubiący terminu „barok”, a podkreślający stale odrębność i specyficzność kultury francuskiej w tym czasie, dla sztuki XVII w. przyjęli terminy: styl Ludwika XIII, styl Ludwika XIV. Jest to nomenklatura dość umowna i niezupełnie adekwatna choćby z tego względu, że Ludwik XIII umarł w 1643 r., a syn jego, wówczas pięcioletni, właściwe rządy objął w 1661 r. W przeciwieństwie do swego ojca, Ludwik XIV był indywidualnością tak wybitną, że wywarł decydujący wpływ na wszystkie dziedziny życia w kraju – dlatego też, jeśli się chce mówić o „stylu Ludwika XIV”, to nie wcześniej jak po roku 1660. Luka powstała między datami 1643-1661 – to czasy regencji, okres, w którym właściwie rządzi pierwszy minister, kardynał Mazarin: okres ten zazwyczaj uważa się za przejściowy, za fazę przygotowawczą („podprowadzającą”) dla klasycyzującego baroku Ludwika XIV.

W rozdziale niniejszym nie stosujemy zasady „stylów królewskich”, lecz całość rozbijamy na dwa podokresy, z których pierwszy zamykamy na roku 1660. Są to czasy, w których sztuka francuska, znajdująca się jeszcze pod wpływem maniery- zmu przejawiać będzie już elementy baroku włoskiego: z biegiem czasu zaznaczać się pocznie coraz bardziej forma klasycy- zująca, która po roku 1660 odniesie całkowite zwycięstwo. Najbardziej czytelna ewolucja w tym kierunku daje się odczytać na przykładzie architektury – toteż tej właśnie dziedzinie sztuki poświęcimy stosunkowo najwięcej miejsca.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.