Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Rzymskie dzieło Caravaggia – dalszy opis

W tym samym roku 1606, kiedy powstała Śmierć Marii, zaszedł fakt, który zwichnął życie artysty. Caravaggio pił, a po pijanemu wdawał się w awantury i bijatyki – już raz uciekał z Rzymu z powodu poranienia człowieka. Teraz popadł w zwadę z malarzem Tomassonim i zabił go w pojedynku. Groziło mu co najmniej długoletnie więzienie, uciekł więc na teren okupacji hiszpańskiej, tułając się po Neapolu, Sycylii i Malcie. W obrazach malowanych dla tamtejszych kościołów daje się zauważyć odejście od dynamicznej ekspresji na rzecz pogłębienia wyrazu psychicznego postaci (Ścięcie głowy św. Jana, Wskrzeszenie Łazarza), a nawet liryzmu, który przejawia się przede wszystkim w Pogrzebie św. Łucji. Obraz ten, być może już odczyszczony, mimo stanu dość znacznego zniszczenia, w jakim go widział autor słów niniejszych w kościele Santa Lucia w Syrakuzach, przykuwa uwagę swym lirycznym nastrojem. Na pierwszym planie dwaj barczyści grabarze kopią grób, obok którego leżą zwłoki zmarłej (bez trumny), a dalej stoi gromadka najbliższych w głębokiej zadumie i smutku. Jedynie z prawej strony stojący mężczyzna w półzbroi, z wyciągniętą ku zmarłej ręką zda się protestować przeciw śmierci czy wieść z samym sobą dyskusję na temat rzeczy ostatecznych. Jest w tym obrazie coś z liryzmu prostego pogrzebu chłopskiego, ale jest i coś, co na myśl przywodzi Szekspira.

W końcu 1609 r. przyjaciele i protektorzy wystarali się o amnestię dla Caravaggia. Już z niej nie skorzytał. W drodze powrotnej, zapadłszy na malarię, zmarł 18 lipca 1610 r. w ma- łej miejscowości Porto Ercole, w trzydziestym ósmym roku życia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.