Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

RZEŹBA I MALARSTWO XV WIEKU POZA ITALIĄ CZ. II

Sluter i rzeźba we Francji. – Widzieliśmy, jak rzeźba oddziela się od architektury poczynając od w. XIV. Niezależność ta wzrasta w XV w. wraz z pojawieniem się stylu ekspresyjnego i realistycznego. Portal Chartreuse de Champmol w Dijon (1385-1395) z posągami donatorów przedstawianych Madonnie przez ich patronów i fontanna na dziedzińcu klasztornym (Studnia Mojżesza, 1395-1402) mają podstawowe znaczenie dla początków tego stylu. Twórca ich, Claus Sluter, jest Holendrem, prawdopodobnie wykształconym w Brukseli i w Paryżu: dzieła jego świadczą o całkowitym zerwaniu z tradycjami w. XIV. Tu po raz pierwszy występuje bezlitosne poszukiwanie charakterystyki w wyrazie, pewien rodzaj realizmu brzydoty, który daje nieporównane efekty ekspresyjne. Przeładowanie i skomplikowanie głęboko wyżłobionych fałd, tworzących dziwaczne formy, pogłębia ten efekt ruchu i malowniczości. Zresztą nie jest to bynajmniej rzeźba malarska: blok jest ciężki, ważki, kanciasty, proporcje przysadziste. Dzieło Slutera związane jest z budową klasztoru Kartuzów w Dijon dla Filipa Śmiałego. Śmierć artysty w r. 1404 przerywa pracę nad grobowcem tego księcia, ukończoną w r. 1411 przez Clausa de Werye. Sluter stworzył tam doskonałą koncepcję ikonograficzną „płaczków“ odprowadzających zwłoki, temat podjęty przez Juana de la Huerta i Antoine’a le Moiturier w grobowcu Jana bez Trwogi (1443-1466, Dijon) i w grobowcu Filipa Pot (ok. 1485, Luwr). Do tego patetycznego i ciężkiego stylu zaliczyć należy burgundzkie rzeźby, przedstawiające Złożenie do grobu (Tonnerre, 1454). Styl Slutera panuje w całej Francji w pierwszej połowie wieku XV.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.