Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

RZEMIOSŁO ARTYSTYCZNE XII

Szybki i złożony jest rozwój złotnictwa i emalierstwa w XII w.: technika zmienia się (rozwój emalii żłobinowej, niello). Ornament odgrywa mniejszą rolę, złotnik poszukuje wyrazu całości – relikwiarze naśladują formy architektoniczne, są ozdobione arkadami i przykryte daszkami.

We Francji ze słynnej pracowni założonej w Saint Denis przez Su- gera nie pozostało niemal nic. W rejonie Limousin powstaje prawdziwy przemysł wyrabiający relikwiarze z emaliowanej miedzi (relikwiarz z Am- bazac, ok. r. 1180) i emaliowane wielobarwne plakiety (płyta nagrobna Gotfryda Plantageneta, ok. r. 1150, muz. w Le Mans). Produkcja ta, stojąc na wysokim poziomie technicznym, nie jest jednak zbytnio urozmaicona.

Drugi ważny ośrodek mieści się nad Mozą. Początkowo pozostaje on pod wpływem brązowników ottońskich, ale szybko osiąga oryginalny charakter. Kadź chrzcielna z kościoła S. Barthélemy w Leodium (1108, wykonana przez Renier de Huy) ozdobiona jest figurami wykonanymi w pełnej rzeźbie: brak tu tradycyjnej ornamentyki. Około połowy wieku pracownie mozańskie stosują powszechnie emalię żłobinową zachowując jednocześnie technikę wypukłorzeźby (pracownia Godefroy de Huy). Sztuka ta osiąga punkt szczytowy we wspaniałym dziele Mikołaja z Verdun: wielkim ołtarzu w Klosterneuburg (1181) i relikwiarzu Trzech Króli (ok. r. 1200, katedra w Kolonii). Znaczenie programu ikonograficznego opartego na ścisłej typologii oraz doskonałość formalna tych dzieł sprawia, że zapowiadają już one rzeźbę i miniaturę gotycką.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.