Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

REALIZM FRANCUSKI CZ. II

Dzieła Jean François Milleta (1816 -1879) mają charakter bardziej skupiony. Twórczości jego przypisywano tendencje społeczne, artysta jednak zaprzeczał temu uparcie. Wychowanemu na lekturze Biblii, praca na roli wydawała się owiana religijnym dostojeństwem: stąd jego sympatia dla skromnych modeli, do których zbliżył się całym sercem. Ale wzruszenie nie zamąciło obserwacji. Dążąc, podobnie jak Daumier, do uproszczenia postaci ludzkiej, potrafi on ująć gest w jego zasadniczych, niemal wiecznotrwałych liniach (Człowiek z motyką, 1863). Po wahaniach okresu młodzieńczego (Portret oficera, 1846, muz. w Rouen) artysta odnalazł właściwy kierunek swej twórczości w obrazie Przesiewający ziarno (1846, zaginiony, znany z replik). Siewca (1850, zaginiony) stał się swego rodzaju manifestem. Od r. 1848 Millet przebywał w Barbizonie. Żył tam skromnie, ą nawet ubogo w otoczeniu coraz liczniejszych współtowarzyszy. Najsławniejsze kompozycje artysty (Kłosiarki, 1857, Luwr: Anioł Pański, 1862, Luwr) dziś robią na nas mniejsze wrażenie niż jego studia i pejzaże (Wiosna, ok. 1860, Luwr) malowane techniką tłustą, a równocześnie stonowane, o nieco brudnawym kolorycie, z nagłymi rozświetle- niami, zdradzającymi niewątpliwie wpływ Daumiera. Niemniej jednak chyba pastele stanowią najcenniejszy dorobek Milleta. Przyjaciele artysty żywo bronili pozycji Troyona, malarza zwierząt (Krowy u wodopoju, 1852), którego obrazy, choć o nieco niechlujnej formie, wydawały się uderzająco prawdziwe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.