Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

REALIZM BELGIJSKI I NIEMIECKI CZ. II

Realizm niemiecki był przede wszystkim wizją artystyczną i dobrym rzemiosłem. Ok. r. 1875 Niemiec Adolf Menzel (1815 -1905) namalował Wnętrze stalowni w Królewskiej Hucie (Nat. Gal., Berlin), temat Meunierowski, ale potraktowany z wirtuozerią obserwatora zbyt uważnego, aby dać się opanować przez wzruszenie. Menzel wyszedł ze skromnego „realizmu intymnego“ romantyków, przekształcił go jednak dzięki swej niezwykłej zręczności formalnej. Nieporównane jest jego dążenie»do drobiazgowej ścisłości. Stosował ją jednak przy bardzo różnych tematach, często nie mających nic wspólnego z tendencjami realistycznymi, zwłaszcza zaś przy odmalowywaniu życia na dworze Fryderyka Wielkiego (Okrągły stół w Sans- Souci, 1850, Berlin, Nat. Gal.), również przy przedstawianiu życia mieszczańskiego lub życia dworu cesarskiego (Kolacja na balu, 1883, Nat. GaL, Berlin). Malarstwo Wilhelma Leibla (1844 -1900) jest prostsze i bardziej jednolite. Był to prosty myśliwy, podobnie jak Courbet, pod którego wpływem zerwał w r. 1869 ze sztuką akademicką. Jego portrety ciemne, żywo malowane (Stara paryżanka, 1869, Kolonia), przypominają również Maneta. W późniejszym okresie, wraz z gładszą fakturą i jaśniejszym kolorytem (Myśliwy, 1879, Nat. Gal., Berlin), obserwacja jego staje się bardziej ścisła, wykonanie oschlejsze (Chłopki z Dachau, 1879, Hamburg). Jego przyjaciel z Akademii, Wilhelm Trubner (1851 -1918) stworzył w r. 1872 swe arcydzieło, Kobietę na kanapie (Berlin, Nat. Gal.). Malował również portrety oficjalne (Wilhelm II, 1903, kolekcja prywatna) i martwe natury, podobnie jak Karl Schuh (1846 -1903), kosmopolita wiedeński, subtelny malarz, który został wierny wzorom Courbeta.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.