Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Prace wykopaliskowe G. Lanfry’ego

Por. nową pracę F. Saleta i J. Adhémar, La Madeleine de Vézelay, 1946. Kolejność prac będzie się przedstawiała następująco: w XI w. w Vézelay istniał kościół karoliński nie sklepiony. Przebudowę podjął opat Artaud (1096-1106): poświęcenie prezbiterium nastąpiło w 1104 r.: prace zostają wstrzymane wraz ze śmiercią Artaud: w r. 1120 pożar niszczy dawną nawę główną kościoła karolińskiego: budowa dzisiaj istniejącej nawy przypada na lata od 1120 do 1135-1140 (budowę rozpoczęto od strony zachodniej): w latach 1140 do 1150 powstaje narteks, którego budowy wcześniej nie planowano.

Prace wykopaliskowe G. Lanfry’ego dowiodły istnienia obejścia w XI w. w Jumieges (1927: BM, 1928) i w katedrze w Rouen (1933: BM, 1934: M. Aubert, CRAI, 1935). E. Lambert, Caen roman et gothique, wskazuje, że od XI w. postanowiono pokryć prezbiterium kościoła S. Étienne w Caen wielkim sklepieniem krzyżowym, podobnym do zachowanych sklepień prezbiterium kościołów La Trinité i S. Nicolas w Caen. Bréhier w pracy L’Église abbatiale de Fécamp (JS, 1930) zakłada, że w Fécamp „prezbiterium było z pewnością sklepione“.

J. Bony zajmuje się zagadnieniem „grubego muru normandzkiego“ (BM, 1939, s. 153) w latach 1030-1120 i wykazuje, że Anglia romańska była jednym wielkim terenem doświadczeń, które poprzedziły powstanie gotyku francuskiego.

Rejon Loary. – Znaczenie rejonu Tours (szeroko rozumianego) dla rozwoju architektury XI w. zostało wyjaśnione przez Plata w L’Art de bâtir, jw. Nie wszystkie daty proponowane przez niego zasługują na przyjęcie, jednak w samej koncepcji tkwi spora doza prawdy. Spośród sporów dotyczących poszczególnych zabytków zwrócimy uwagę na zagadnienie chronologii kościoła S. Benoit-sur-Loire, a mianowicie kruchty, która interesuje nas zarówno z punktu widzenia historii rzeźby, jak architektury. Cży jest ona dziełem opata Gauzlin (1026) czy opata Guillaume (1067-1080)? Opata Guillaume – mówi M. Aubert: opata Gauzlin – stwierdzają Enlart, H. Focillon, Malo-Renault w Les Sculpteurs romans de S. Benoît-sur-Loire (RAAM, 1927).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.