Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Poussin i Lorrain

(Pnnccin Q594 – i665) jest ró- wieśnikiem Voueta. Młodość spędził wi czości prawdopodobnie większe znaczenie, niż długi czas przypuszczano: druga szkoła z Fontainebleau odegrała tu rolę zasadniczą: wyjechał do Rzymu w wieku lat 30 i pozostał tam przez czterdzieści lat. Współcześni mu malarze nie pociągali go. Carraccim zawdzięcza mało. Caravaggia, którego nazywał „szkodnikiem, który zjawił się, by zniszczyć malarstwo“, uważał za osobistego wroga. Szukał, w Italii nauki u kilku wielkich malarzy włoskich poprzedniego stulecia, zwłaszcza u Rafaela i Tycjana, ale bardziej jeszcze szukał zbliżenia do źródła, które inspirowało odrodzenie – do antyku. Był on prawdziwym nauczycielem artysty. Ma dla niego żarliwą i oddaną miłość humanistów XVI w. Jeden z zarzutów, jaki czynił Francji – to, że „studia i właściwe obserwacje nad starożytnością są tam nieznane“. Po pięknych początkach wojny domowe sprowadziły Francję na bezdroża nieuctwa: należało przywrócić ją studiom humanistycznym. Poussin był jednym z tych, którzy przyczynili się do zwrócenia jej na właściwą drogę.

Z tym wszystkim Poussin jest prawdziwym synem Francji XVII w. Jego rękę wodzi głowa chłodna, rozważna: jest on przeciwieństwem talentu spontanicznego. Zastanawia się nad swą sztuką. Jest czasem myślicielem w malarstwie. Zrobiłoby mu się jednak krzywdę, chcąc w nim widzieć tylko filozofa pędzla. Miał zbyt dużo zdrowego rozsądku, by zapominać o tym, że malarstwo jest przede wszystkim sztuką form i że myśl może być tylko dodatkiem, tym czynnikiem, który nadaje doskonałość ostateczną.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.