Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Pejzażyści XVIII w

Poussin, stale pozostający w kontaktach z Francją, wywierał tu zawsze wpływ. Sławą Cłaude Lorraina (1600 – 1682), wielka zresztą, nigdy za życia artysty nie wyszła poza krąg rzymski, a europejską stała się dopiero w wieku XIX. Jego rodzinna Lotaryngia leżała na jednej z wielkich dróg wiodących z Flandrii do Włoch. Młodszy niż Poussin osiedla się w Rzymie. Nie powraca nigdy do Francji. Dwaj artyści bardzo się od siebie różnią. Lorrain nie posiadał wykształcenia i dzieła jego nie budzą żadnych refleksji intelektualnych. W mniejszym stopniu jest on myślą, w większym okiem, które nie interesuje się ani formami, ani kolorem – jedynie światłem. Nie stawia problemu światła jak Caravaggio: jest artystą pleneru, wielbicielem słońca. Już rysunki Księgi prawdy świadczą o wyszukanym poczuciu walorów. Jego obrazy (krajobrazy włoskie lub cykl Porty), nie stając się dzięki temu barwniejszymi, notują zmiany na przedmiotach zależne od oświetlenia słonecznego. Problemem tym zajmował się Turner w swym wczesnym okresie twórczości i on właśnie odkrył Cl. Lorraina: te poszukiwania znajdą ponownie swój krańcowy wyraz w sztuce Claude Moneta.

Pejzażyści XVIII w., Desportes (1661 – 1743), Oudry (1686 – 1755) pociągają nas mniej w obrazach wykończonych niż w szkicach: rysunki Oudry, studia Desportesa do wielkich obrazów (Z okolic Paryża, muzeum w Compiégne), są rejestrowaniem walorów i atmosfery z wyczuciem już całkowicie nowoczesnym.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.