Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

ORGANIZACJA SZTUK PIĘKNYCH CZ. II

Akademia Francuska w Rzymie (Colbert, 1666) miała ułatwić młodym artystom uzupełnienie wykształcenia, które otrzymali w Akademiach paryskich. Podróż do Włoch od XVI w. stała się tradycyjną. Ci, którym zabrakło na nią środków, znajdowali wsparcie u możnych. Państwo zastępuje w tym mecenacie osoby prywatne, ale na stypendystów nakłada po ich powrocie różnego rodzaju obowiązki.

Wreszcie, by zamknąć obraz całego systemu, trzeba poświęcić parę słów manufakturom królewskim. Są one instytucjami sztuki stosowanej, przeznaczonymi dla dostarczania artystom środków egzystencji, a narodowi owoców nauczania, które państwo dało artystom. Już Henryk IV i Fouquet stworzyli manufaktury tapisserii. Manufaktura Gobelinów (1664) jest czymś więcej: wszystkie sztuki pracują tam wspólnie: są tu malarze, tapicerzy, farbiarze, stolarze, odlewnicy, złotnicy i inni. Jej dokładna nazwa brzmi: Manufacture Royale des Meubles de la Couronne. Mianowanie jej dyrektorem Le Bruna, dyrektora Akademii, nadaje jej pełny sens: praktyka idzie po teorii. Nigdy nie istniał system podobnie jednolity, nigdy też sztuki plastyczne nie zajmowały w państwie tak ważnego miejsca. Ustalono zasadę bezpłatnego nauczania. I jedynie ta zasada pozostanie w przyszłości. Reszta się odmieni: wprawdzie państwo nie przestanie myśleć o artystach, ale ich rola obecnie jest jedynie rolą ubogich krewnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.