Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

NIDERLANDY I KONSERWATYWNA ARCHITEKTURA

Niderlandy, ojczyzna Erazma z Rotterdamu i wielkich wydawców – humanistów Elzewirów i Plantinów, odegrały poważną rolę w rozprzestrzenianiu się nowej sztuki. Reprezentują one w Europie północnej sztukę italską, ale jest to italianizm nieco przekształcony. W samej Francji artystów niderlandzkich spotykamy w Fontainebleau. Do Hiszpanii i Portugalii okręty ich zawożą także i ich sztukę.

Jak niemal wszędzie, architektura jest tu najbardziej konserwatywna. Gotyk utrzymuje się długo (ratusz w Audenarde, 1527 -1530). Dekoracja lombardzka pojawia się w La Greffe w Brugii (1531 -1535): medaliony i wici roślinne mieszają się z liniami krzywymi późnego gotyku. Wiek XVI charakteryzuje to samo poszukiwanie bogactwa dekoracyjnego, które obserwujemy w późnym średniowieczu. Prawidła architektury Serlia zostają przetłumaczone na flamandzki w r. 1539. Arcydziełem odradzającej się sztuki jest ratusz w Antwerpii (1561 – 1565), dzieło Cornelisa de Vriendt, zwanego Florisem (1518- 1575), architekta i rzeźbiarza: dwie kondygnacje ozdobione pilastrami o spiętrzonych porządkach nad bonio- wanym parterem, a ponad tym wszystkim loggia. Zbliżony do tego budynku jest gmach sądowy w Fumes. Flans Vredeman de Vries, tłumacz Witruwiusza i autor zbioru ornamentów, które zdobyły ogromną wziętość, zwłaszcza w Niemczech i Anglii, popularyzuje wzory kartuszy, grotesek, kariatyd, zapożyczone z ornamentyki włoskiego baroku. Ta pełna przepychu dekoracja, zgrupowana w górnej części budynku, utrzymuje się w tradycji miejscowej: spotykamy ją na domach cechów na rynkach Antwerpii i Brukseli (ten ostatni odbudowany w swym dawnym wyglądzie po 1695) podobnie jak na niektórych domach placów w Arras.

Wcześniej i wyraźniej ulega wpływom włoskim rzeźba. Jacques du Broeucq (1505 – 1584) jeździł do Italii. Jego główne dzieło – lektorium kościoła S. Waltrudis w Mons – zostało zniśzczone w r. 1797: zachowały się z niego piękne rzeźby o doskonale harmonijnych proporcjach, ale nieco miękkie w wykonaniu. Floris w swej pracy rzeźbiarskiej stosuje dekorację klasyczną w dwóch tabernakulach, z Lćau i Zuerbempde. Rzeźbiarze niderlandzcy emigrują w dalszym ciągu: do Włoch – Giovanni da Bologna, uczeń Jacquesa du Broeucq: do krajów niemieckich – Alexander Colin, który pracował w pałacu w Heidelbergu, a zwłaszcza przy grobowcu Maksymiliana w Innsbruku.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.