Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Malarstwo końca XV w. w Europie zachodniej

We Francji bezpośrednio sąsiadującej z Flandrią rewolucja van Eycków nie mogła przejść bez echa. A jednak szereg prowincji francuskich wymyka się temu wpływowi, a nawet te, w których można stwierdzić jego działanie, przetwarzają go, wprowadzając mnóstwo cech odrębnych. Najłatwiej ulega wpływom północ. W Artois styl Simona Marmion (um. w 1489), bardzo płodnego miniaturzysty, któremu zawdzięczamy ołtarz S. Bertin (1459, Berlin), jest czysto flamandzki. W Paryżu nieznany malarz ołtarza Du Parlement (ok. 1460, Luwr) jest zapewne uczniem,R. Van der Weydena. Sztuką flamandzka nie mogła nie oddziałać na tak heterogeniczny ośrodek jak Awinion, największe centrum ścierania się różnych wpływów w połowie XV w. Ale tu już widać opory. Nieznany Mistrz Zwiastowania z Aix (1442, kościół de la Madeleine) niewątpliwie wiele zawdzięcza malarstwu flamandzkiemu: prawdopodobnie pochodził on z Dijon, niemniej jednak dzieło to odbiega od manieryz- mu flamandzkich naśladowców Van Eycka, można w nim dostrzec czysto francuską powagę i umiar. Z Flandrią związana jest również twórczość jeszcze jednego artysty, Nicolas Froment (1435-1484), mimo że pochodził z Uzes. W jego Wskrzeszeniu Łazarza (sygnowany i datowany na 1461, Florencja, Uffizi) realizm flamandzki posunięty jest aż do oschłości i grymasu: ale tryptyk Krzewu gorejącego (1476, katedra w Aix) jest bardziej swobodny i lekki. Nie dziwimy się, że wielkie połacie Francji, a mianowicie Francja środkowa i zachodnia, nieco później skierują się ku zupełnie innemu prądowi.

Malarstwo końca XV w. w Europie zachodniej. – Pod koniec wieku XV w różnych punktach Europy – w Katalonii, Francji, a nawet w samych Niderlandach – pojawiają się nowe prądy reprezentujące idealizm czy odpływ realizmu, które zakłócą, a wreszcie zniszczą rezultaty rewolucji eyckowskiej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.