Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Malarstwo barokowe w Polsce – dalszy opis

W praktyce jednak nie bardzo ściśle musiano się stosować do zaleceń synodu krakowskiego, skoro jeszcze w roku 1681 trzeba było przypominać niektóre jego uchwały. Jeżeli za pomocą sztuk przedstawiających chciano odpowiednio wpływać na „maluczkich”, to trzeba było pamiętać o ich przyzwyczajeniach, zdolnościach percepcyjnych, a wreszcie liczyć się z postawą twórców, zwłaszcza cechowych, niezdolnych do szybkiego przestawienia się na nowe pozycje.

Z tych względów w polskiej sztuce sakralnej, zwłaszcza w malarstwie, aż do połowy XVII w. panować będzie swego rodzaju kompromis między idealistyczną treścią a realizmem formy, jakiej się domagał przeciętny odbiorca. Rzecz charakterystyczna – sztuka polska tego czasu jest niemal zupełnie wyprana z wszelkiej mistyki i metafizyki, niemożliwej do przyjęcia przez odbiorcę polskiego, który nie zagłębiał się w zagadnienia filozoficzno-religijne i dla którego obrzędowa, formalna strona kultu była najważniejsza. Natomiast szerokie zastosowanie znalazła zalecona przez sobór tematyka martyro- logiczna i hagiograficzna (zwłaszcza maryjna). Ale i tę tematykę starano się widzowi przybliżyć, uczynić bardziej swojską, toteż charakterystycznymi cechami ówczesnego malarstwa są:

– a) aktualizacja czasowa (przenoszenie zdarzeń historycznych do okresu współczesnego artyście),

– b) aktualizacja terenowa (przenoszenie na grunt polski zdarzeń rozgrywających się w innych krajach),

– c) lokalna tematyka hagiograficzna, odpowiadająca dumie czy raczej megalomanii narodowej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.