Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Kolorystyka obrazów Rembrandta

Miasto, pragnąc udekorować salę nowego ratusza, zwróciło się do kilku malarzy z propozycją wykonania obrazów o odpowiedniej tematyce historycznej. Rembrandt namalował Sprzysiężenie Claudiusa Civilisa (1662 r.). Obraz ten, odznaczający się wybitnymi walorami światłocieniowymi, nie został jednak przyjęty z powodów dotychczas nie wyjaśnionych. Natomiast znalazł uznanie portret zbiorowy zamówiony przez starszych cechu sukienników.

Ten znakomity portret, o świetnych kontrastach kolorystycznych (czerń ubiorów, biel kołnierzy, czerwień narzuty na stole) był rozmaicie interpretowany. Faktem pozostaje jednak, że dalecy jesteśmy od akcji występującej w Lekcji anatomii czy Wymarszu strzelców. Na obrazie nic się pozornie nie dzieje: właśnie przewodniczący zakończył czytać sprawozdanie, obok niego zasiada pięciu członków zarządu – ale oczy wszystkich zwrócone są z niepokojem w jeden punkt. Te znamienne wyrazy twarzy zdają się wskazywać, że na sali powstała wrzawa, że odezwały się głosy protestu ze strony zgromadzonych członków cechu, toteż treść obrazu próbuje się niekiedy tłumaczyć konfliktem społecznym między rządzącymi a rządzonymi. Jeżeli to w istocie chciał malarz wyrazić, mielibyśmy do czynienia z wyczuciem przez artystę narastających rzeczywiście w Holandii konfliktów społecznych.

W tym samym roku 1662 nowy cios dotknął Rembrandta – zmarła Hendrickje, pozostawiając ośmioletnią córkę, Cornelię. Nie był to cios ostatni dla tego człowieka, któremu los, jak Hiobowi, nie szczędził ciężkich doświadczeń. W roku 1668 umarł jedyny syn, Tytus, nie doczekawszy się swej córeczki, która narodziła się już po jego śmierci. Dane było artyście przeżyć prawie wszystkich najbliższych. Gdy dnia 4 października 1669 r. w obcym domu kończył przepracowany ciężko żywot – przy śmierci jego była już tylko piętnastoletnia córka.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.