Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

KATEDRY W CHARTRES I REIMS

Chartres. – Stara katedra w Chartres została zniszczona w r. 1020 i niedługo potem rozpoczęto budowę na nowo. W r. 1194 nowy pożar zniszczył wszystko z wyjątkiem fasady i wież. Natychmiast rozpoczęto budowę dzisiejszej katedry: sklepienie ukończono w r. 1220, portale ok. 1240, przedsionki ok. 1250 r. Uroczysta konsekracja nastąpiła 17 października 1260 r. Architekci są nieznani. Dzieło to ma poważne znaczenie historyczne. Rozpoczyna ono drugi okres sztuki gotyckiej: architektura, która wahała się między kilkoma systemami, przybiera tu swój kształt ostateczny wraz z cechami, któreśmy przed chwilą opisali. Odrębności katedry w Chartres są następujące: zamknięcie prezbiterium (dwie z kaplic promienistych, bardzo płytkie, posiadają wspólne sklepienie z odpowiednimi przęsłami obejścia) narzucone zostało planem dawniejszej krypty, na której budynek jest wzniesiony: okna są jeszcze podzielone na dwie arkadki: łuki przyporowe ciężkie. Ale całość nosi wyraźnie charakter wertykalny, gdyż nawa główna wznosi się na 37 m wysokości. Podczas gdy w katedrach w Sens, Noyon i w Paryżu wyczuwało się jeszcze umiar właściwy sztuce romańskiej, tutaj architektura wydaje się czynić decydujący krok w kierunku przezwyciężania ciężaru. Dzieło nieznanych architektów z Chartres naśladowano niemal natychmiast w prezbiterium katedry w Soissons.

Reims. – Katedra w Reims jest około 15 lat młodsza od katedry w Chartres. Zajęła ona miejsce dwóch wcześniejszych katedr, jednej merowińskiej i drugiej karolińskiej, których plany i historię poznano w czasie restauracji katedry po wojnie 1914 r. Katedra karolińska miała znaczenie niemal równie wielkie, jak obecna budowla gotycka. Rozpoczęta w r. 816, przetrwała ona całe średniowiecze, tak że kościół ten nie przeszedł w ogóle fazy stylu romańskiego. Po pożarze w r. 1210 podjęto niemal natychmiast, wśród wielkiego zapału ludności, odbudowę świątyni. Plan był imponujący: budynek miał posiadać 150 m długości (co uczyniłoby z niego największy kościół francuski po Cluny), 38 m wysokości i 7 wież. Zbudowano jedynie, poza 2 wieżami w fasadzie, wieżę na skrzyżowaniu naw, która spłonęła zresztą w r. 1481: prezbiterium zostało ukończone w latach 1221-1241. Tempo prac zwolniało następnie w drugiej połowie XIII w., tak że fasadę główną budowano dopiero w początkach XIV w. Całość zachowała się w stanie niemal niezmienionym aż do r. 1914, kiedy w wyniku bombardowania niemieckiego zniszczone zostało wiązanie dachu i sklepienie, a nawa główna uległa pożarowi. Bardzo umiejętna restauracja, kierowana przez Deneux, została zakończona w lipcu 1938 r., ale dekoracja rzeźbiarska poniosła niepowetowane straty, które zwiększyła zresztą i sama restauracja.

Nazwiska architektów widniały w labiryncie posadzkowym, którego rysunek się zachował. Wymienieni są Jean d Orbais, który prawdopodobnie był pierwszym architektem (1211-1231), Jean Le Loup (1231-1247), Gaucher z Reims (1247 – 1255), Bernard z Soissons (1255 – 1290). Dla XIV w. trzeba tu dorzucić jeszcze Roberta de Coucy, zmarłego w r. 1311. Katedra w Reims jest niewątpliwie budowlą, do której najściślej odnosi się ogólny opis, naszkicowany powyżej. Nie posiadając ani poezji katedry w Chartres, ani wirtuozerii katedry w Amiens, ma ona więcej jednolitości architektonicznej. Doskonałość tej katedry czyni z niej klasyczną budowlę gotycką.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.