Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

GUSTAVE MOREAU I ODILON REDON CZ. II

Odilon Redon (1840 – 1916) jest już pod pewnymi względami surreali- stą. A przecież jest on współczesnym Baudelaire’a, Poego, Flauberta z okresu Kuszenia św. Antoniego. Do r. 1870 malował pejzaże w stylu bar- bizończyków. Później zarzucił malarstwo dla litografii: w r. 1879 tworzy cykl W marzeniu, później Edgarowi Poe (1882), wreszcie dwa Kuszenia św. Antoniego (1888 i 1896) oraz Apokalipsą (1899). Nie są to jedynie halucynacje: są to subtelne doświadczenia formalne, wyraz niezmiernie wrażliwej myśli. Po r. 1900 powraca do koloru, maluje obrazy olejne i pastele: Zamknięte oczy (1900, Luwr: Budda, kolekcja Kapferer). Malował zwłaszcza nierzeczywiste i tajemnicze kwiaty, jak gdyby chciał kontynuować temat swej ryciny: Istniała być może pierwotna wizja, której wcieleniem był kwiat.

Stan umysłów, reprezentowany przez G. Moreau i Odilona Redon, prowadzi nas do sztuki współczesnej. Byli oni przecież świadkami zarówno impresjonizmu, jak i realizmu, a działalność ich zwrócona była przeciwko obydwu kierunkom.

Należy tu jeszcze wspomnieć nazwisko Eugene Carriere (1849 – 1906). Mimo że wywarł on mniejszy wpływ, był jednak sławny pod koniec XIX w. „Naturaliści – mówił on – rozrzucają nawóz i uważają się za ogrodników“. On sam pragnie „nadać rzeczywistości’ przyciągającą siłę marzenia“. Postacie jego o sumarycznym, ale w pełni oddającym formę modelunku, skąpane są w mrocznym oświetleniu (niezapomniany Portret Verlaine’a, 1895, Luwr: Chrystus na Krzyżu, wzruszające i tragiczne Ma- cierzyństwo).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.