Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Gotyk płomienisty w sztuce religijnej

Obok sztuki włoskiej, lombardzkiej i antycznej, trzeba uwzględnić wpływy baroku włoskiego i Flandrii, występujące często łącznie: jest to styl cięższy, oporny w stosunku do klasycznej oszczędności w ornamentach. Styl ten przyjmuje się bez okresu przejściowego w kilku punktach Francji, np. na północy, należącej wówczas do Niderlandów (kamienice na Grand- Place w Arras). Wiele przeładowań i wspomnień flamandzkich odnajdziemy w Joinville, w zamku Grand-Jardin zbudowanym w r. 1546 dla księcia Klaudiusza de Guise. W Dijon Hugues Sambin (urodzony prawdopodobnie w Gray ok. 1520, osiadły w Dijon w 1545), architekt i snycerz, traktuje fasady domów jak powierzchnię mebla (Maison Milsand, Hôtel Le Compasseur) i tworzy na nich zgiełkliwą dekorację: motywy antyczne mieszają się tu z lwimi pazurami, maszkaronami, girlandami z liści kapusty. Na wybrzeżach Garonny renesans tuluzański, mimo dominującej roli Nicolasa Bachelier (ok. 1500 – 1556), stanowi skomplikowaną całość. Hôtel de Pins reprezentuje okres pierwszego renesansu, Hôtel Assézat (1555) – klasycyzm: pierwszy z tych budynków z pewnością nic nie zawdzięcza Bachelierowi, drugi prawdopodobnie-niewiele. Był on przede wszystkim rzeźbiarzem i jego maniera (kariatydy z Hôtel de Bagis, atlanty z Hôtel du Vieux-Raisin) jest mocno italianizująca: ma już on jednak coś z baroku włoskiego. Styl Bacheliera prowadzi do sztuki Pugeta.

Gotyk płomienisty utrzymuje się długo w sztuce religijnej. Nawet wtedy, kiedy zmienia się dekoracja, zachowane zostają dawny plan i konstrukcja. Nie można przecież uważać za przekształcenie konstrukcyjne zamiany łuku obniżonego na łuk pełny ani wmontowania płaskich płyt pośród rozgałęzień sklepienia płomienistego w niektórych kościołach nor- mandzkich (dolna kaplica w kościele w Gaillon: kaplica w absydzie kościoła w Valmcnt, kościół S. Pierre w Caen, kościół S. Jacques w Dieppe), ani nawet umieszczenia hełmów kopulastych zamiast iglic w zakończeniach wież katedry w Tours. Nowe elementy dekoracyjne występują przeważnie w wyposażeniu wnętrz (lektoriach, organach, wejściach do kaplic czy piez- biteriów) lub na niektórych zewnętrznych partiach kościoła, zwłaszcza portalach. Powoli zjawiają się kolumny o porządkach antycznych i całe frontony. W Magny-en-Vexin, w Vétheuil, w Chaumont-en-Vexin, w Gi- sors dąży się do wprowadzenia dekoracji antycznej nawet w tympanonie: gdzie indziej (Grand Andely, Belloy, kościół S. Nicolas-des-Champs w Paryżu) służy ona jako obramowanie, a wraz z nią występują figurki bogiń zwycięstwa i sławy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.