Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

FRANCJA XVI w. – KONTYNUACJA

W wieku XVI sztuka francuska nie posunie się dalej. Ostatnie trzydziestolecie, zmącone wojną domową i niebezpieczeństwem obcego najazdu, grożącego ze strony Hiszpanii opierającej się na Niemczech, nie wnosi nic nowego do historii sztuki. Następuje zastój. Rozwijać się ona zacznie ponownie dopiero za panowania Henryka IV. Francja jest jakby odcięta od Italii: w dużo mniejszym stopniu dotyczy to Flandrii, której wpływ był nieprzerwany i często właśnie za jej pośrednictwem wpływ Włoch przenikał do Francji. Nie należy również pomijać roli Hiszpanii.

Architektura. – W tej dziedzinie opór był najsilniejszy. Technika architektoniczna zależy od warunków geograficznych i tradycji rzemiosła, które nie zmieniają się na skutek życzeń jednostki i wymogów mody. Tak więc element charakterystyczny dla architektury włoskiej – płaski dach, będzie stosowany we Francji tylko wyjątkowo: kraj ten pozostanie wierny swym wysokim dachom. Co do planów, jeżeli pojęcie symetrii pochodzi z Italii, Francja je rozwinie: w wieku XVI rodzi się zamiłowanie do wielkich kompozycji założonych symetrycznie w stosunku do jednej osi – jak to będzie w Wersalu. Staną się one na długi czas charakterystyczne dla architektury francuskiej: ale sam plan poszczególnych budynków, zwłaszcza pałaców i domów prywatnych, jest w dalszym ciągu czysto rodzimy. Jeżeli chodzi o dekorację, to wpływy italsko-antycz- ne są niezaprzeczalne. Jednakże styl płomienisty będzie się utrzymywał przez długi czas zarówno w budowlach świeckich (Palais de Justice w Rouen, kamienica Jana Herouet w Paryżu, 1527), jak w architekturze kościelnej. Co więcej, owe arabeski, wici roślinne, kandelabry, medaliony wykonane delikatnie w płaskorzeźbie, zapożyczone ze sztuki włoskiej, a które stanowią do ok. r. 1530 to, co nazywa się „pierwszym renesansem ‘, traktowane są w tym samym duchu co dekoracje stylu płomienistego: to amo działanie na wyobraźnię, to samo przeładowanie form: różnica tkwi w elementach, a nie w stylu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.