Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Cechy charakterystyczne malarstwa holenderskiego cz. II

Cechą charakterystyczną malarstwa holenderskiego jest coraz bardziej z biegiem czasu rosnąca specjalizacja tematyczna poszczególnych malarzy. Ze względu na wielki popyt na obrazy, najpierw w kraju a później za granicą (w drugiej połowie XVII w. sztuka holenderska zdobywa sobie popularność w Europie) – w Holandii działa niepomiernie wielu malarzy, a liczba ich jest nieproporcjonalna w stosunku do obszaru i ludności państwa. Z czasem konkurencja powstaje tak wielka, że poszczególni artyści coraz bardziej zawężają swą specjalizację: powstają warsztaty, w których maluje się wyłącznie pejzaże, martwą naturę czy ptactwo domowe. Z powyższych względów sądzimy, że przy omawianiu tego malarstwa najprzydatniejszy będzie układ tematyczny (od portretu po pejzaż morski), przy czym, oczywiście, nie będziemy mówili o wszystkich malarzach, lecz tylko o najwybitniejszych czy najcharakterystyczniejszych przedstawicielach danego rodzaju. Specjalizacji nie ulegają tylko najwybitniejsi artyści, a pr2ede wszystkim Rembrandt, toteż jego twórczość potraktujemy osobno, zarówno ze względu na niezwykłą skalę jego talentu, jak i na różnorodność jego zainteresowań.

Wreszcie jeszcze jedna uwaga ogólna – tym razem natury periodyzacyjnej. Do roku 1620 malarstwo holenderskie znajduje się w fazie wstępnej, szukając jeszcze własnej drogi, niekiedy nawet po omacku: lata 1620-1680 stanowią okres największego rozwoju malarstwa, czasy w których powstały najwybitniejsze dzieła, kiedy to wypowiedziano właściwie wszystko, co sztuka holenderska chciała zademonstrować. Po tej fazie następuje okres dekadencji, kiedy malarze nie szukają już nowych dróg, ale powtarzają schematy już ustalone i to w formie znacznie słabszej. Jakość została zastąpiona przez ilość, a jak uczy doświadczenie, masowa produkcja dzieł sztuki odbija się ujemnie na ich wartościach artystycznych. Jedną z cech właściwych późnemu barokowi w ogóle jest stopniowo rosnący monochro- matyzm, tonacja obrazów staje się coraz ciemniejsza. To samo zjawisko występuje w Holandii, przy czym wymiary obrazów stają się coraz mniejsze, gdyż malarze starają się dostosowywać je do pomieszczeń mieszkalnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.