Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Budowa Wilanowa przez wielu artystów

Skoro już mowa o Janie III, to trzeba powiedzieć, że budując Wilanów zgromadził tam wielu artystów, a między nimi grupę malarzy. Na czele pracowni malarskiej, którą współcześni nazywali szkołą, stał Francuz Claude Callot (1620- 1686 r.), przybyły do Polski jeszcze w czasach Jana Kazimierza. Głównym zadaniem tych malarzy była dekoracja pałacu. Wiele kompozycji przez nich wykonanych nie zachowało się do naszych czasów, ale niewątpliwie dziełem własnym Callo- ta jest Jutrzenka (il. 129) – malowidło plafonowe w Gabinecie Królowej. Jak przystało na serwitora królewskiego, postaci

Jutrzenki (Aurory) dał artysta rysy królowej, a alegoriom wiatrów – jej synów. Chyba też autorstwo, a przynajmniej projekt malowideł z dawnej biblioteki królewskiej – Alegorii Nauki i Alegorii Wiary – trzeba przypisać temu Francuzowi wykształconemu we Włoszech. Zresztą, Callot niedługo pracował w Wilanowie: w 1685 r. wyjechał do Wrocławia, gdzie wkrótce umarł.

Wyjazd Callota łączył się zapewne z pojawieniem się w Wilanowie nowego malarza. Jerzy Eleuter Szymonowicz, nobilitowany w 1701 r. pod nazwiskiem Siemiginowskiego (ok. 1660-1711), był jako stypendysta Jana III kształcony w Akademii św. Łukasza w Rzymie, gdzie otrzymał szereg odznaczeń. Około 1684 r. wrócił do kraju, gdzie niebawem zajął po Callocie stanowisko kierownika pracowni malarskiej w Wilanowie. Zachowały się tam jego alegoryczne malowidła plafonowe przedstawiające cztery pory roku (Lato – il. 130), a zdradzające wyraźnie szkołę włoską. Uprawiał też Siemi- ginowski w Wilanowie i malarstwo ścienne. W czasie powojennej konserwacji pałacu w jednym z pomieszczeń odbito tynki, spod których wyłoniły się piękne malowidła freskowe o tematyce mitologicznej, zaczerpniętej z opowieści Owidiusza. Są to trzy sceny przedstawiające Apollina i Sybillę, Apollina z pasterką Issą oraz Apollina jako pasterza (il. 133) – wszystkie na tle pejzażowym. Mimo znacznych uszkodzeń freski te odznaczają się dużą wartością artystyczną: zwłaszcza pięknie jest modelowane ciało i głowa Apollina-pasterza, wskazujące na najlepsze źródła włoskie, wywodzące się od Rafaela i szkoły Carraccich. Autorstwo Siemiginowskiego potwierdza m. in. analiza porównawcza z jego obrazem stalugo- wym Malarstwo prowadzi artystę przed posągi pary królewskiej, w którym artysta ukazał siebie oddającego hołd Janowi III i Marii Kazimierze.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.