Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Barok klasyczny i jego sztuka cz. II

W 1682 r. Ludwik XIV ogłosił Wersal jako stałą rezydencję monarszą. Wówczas zdecydował, że dotychczasowy pałac jest „za mały”, wobec czego Mansart od strony ogrodowej dobudował jeszcze dwa długie skrzydła, w których m. in. znalazła pomieszczenie kaplica. Skrzydła te otrzymały elewację zbliżoną do ukształtowanej przez Le Vau (czyli sprzed ostatniej przebudowy) fasady ogrodowej pałacu, który teraz przybrał charakter wielkiego, mocno występującego ryzalitu środkowego (il. 79). W ten sposób całkowita długość elewacji ogrodowej wyniosła około 580 m.

Kaplica pałacowa, jakkolwiek w architekturze bryły nie pozbawiona tradycyjnych elementów gotyckich, ma wnętrze całkowicie klasycystyczne dzięki emporom w kształcie kolumnady korynckiej z belkowaniem, która się wznosi na mocnych filarach. Specjalnie przebudowano też sypialnię królewską, stanowiącą oś pałacu: usytuowano ją w elewacji zachodniej (ogrodowej) w ten sposób, by słońce zachodzące w dniu 25 sierpnia, tj. w dniu imienin króla, znalazło się na osi głównej alei parkowej i po tej osi wpadało wprost w okna sypialni królewskiej (pomysł iście barokowy).

Ludwik XIV, słynny z rozrzutności, wciąż rozkazuje wznosić nowe budowle na terenie Wersalu. Jeszcze nie ukończono wielkich skrzydeł pałacu, a już poleca się Mansartowi budować to pustelnię zwaną Ermitażem, to Pomarańczarnię, to specjalną kolumnadę, to wreszcie pałacyk ogrodowy – Trianon. Ten ostatni, zwany Grand Trianon (w odróżnieniu od Petit Trianon z XVIII w.), jest właściwie parterową galerią na rzucie podkowy (il. 80). Wielkie okna sięgające podłogi przedzielone są pila- strami. W całości panuje horyzontalizm – tak zresztą, jak i w pałacu wersalskim po dobudowaniu skrzydeł. Trianon ukończony został w roku 1688, a przeznaczony był dla pani de Maintenon, morganatycznej małżonki króla.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.