Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

Artyści renesansowi

Jakoż od tego momentu w dziedzinach sztuki najbardziej czułych na zachodzące zmiany, tj. w malarstwie i rzeźbie, powstaje opozycja przeciw dotychczasowej postawie sztuki Odrodzenia. Jeśli artyści renesansowi za źródło poznania uważali naturę, a twórczość swą traktowali jako poznawanie praw przyrody i demonstrowanie ich w sztuce, to teraz malarze i rzeźbiarze odrzucali realizm poznawczy renesansu na rzecz konceptualizmu. Jeżeli artyści doby Odrodzenia pragnęli p o- u c z a ć (docere), to teraz tendencją twórców stało się z a- dziwić odbiorcę i sprawić mu radość (delectare). Nowego artystę nie interesowało już wierne odtwarzanie rzeczywistości – teraz staje się ona tylko kanwą do snucia indywidualnych pomysłów, „o których – jeśli zacytować Szekspira — filozofom się nie śniło”.

Harmonii i symetrii renesansowej przeciwstawiano dyshar- monię i asymetrię, jej statyce – ruch i niepokój. Walorom treściowym Odrodzenia przeciwstawiano walory formalne, na które składały się „bezbłędny rysunek, sztuczne, trudne pozy, skomplikowane sytuacje, kompozycje często niejasne i zagadkowe” (Jan Białostocki). Była to wirtuozeria pragnąca olśnić i zadziwić widza, sztuka wyrafinowana, fantastyczna, spirytualistyczna. Ten przejściowy okres sztuki, będący wyrazem kryzysu ideologii humanistycznej, nazywamy dzisiaj manie- ryzmem.

Jednakże manieryzm, jak każda prawie sztuka okresu zachwiania równowagi, zeszedł na manowce ekstrawagancji. Przede wszystkim ze względu na ustawiczne posługiwanie się metaforą, symboliką, alegorią – stawała się sztuka maniery- styczna mało komunikatywna, trudna do zrozumienia bez odpowiedniego klucza (pojawią się w tym czasie podręczniki iko- nologii, pouczające, jak należy odczytywać wszelkiego rodzaju alegorie i atrybuty). Wszedłszy na pole nieograniczonego konceptualizmu, doszedł manieryzm niemal do abstrakcjonizmu, który wyrażał się w nadmiernej dekoracyjności i zbyt obfitej ornamentyce, niekiedy dziwacznej, fantastycznej (pojawiły się też podręczniki wzorów ornamentacyjnych, spopularyzowane w całej Europie). W sumie manieryzm był protestem przeciw renesansowi, ale protestem nie wprowadzającym do sztuki własnego ładu, lecz przeciwnie, był on wyrazem zamętu, pewnego rodzaju chaosu, jaki po renesansowym kryzysie humanizmu zapanował w światopoglądzie intelektualisty europejskiego w ogóle, a włoskiego w szczególności.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.