Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

ARCHITEKTURA NIEMIECKA

Jezuicki typ kościoła II Gesu dotarł do katolickich krajów niemieckich jeszcze przed wojną trzydziestoletnią. Już w końcu XVI w. powstaje tego typu kościół św. Michała w Monachium, a wkrótce pojawią się podobne w Insbrucku i Wiedniu. Były to jeszcze dość skromne kościoły pod względem wyposażenia wnętrz. Wznosili je z reguły architekci włoscy, którzy zresztą swój prymat zachowają i w trzeciej ćwierci XVII w.: tak więc Antonio Borelli w roku 1663 rozpoczyna budowę kościoła teatynów w Monachium, według planów San Andrea della Valle, Enrico Zuccalli wznosi w Salzburgu kościół św. Kajetana, a jeszcze pod koniec stulecia Antonio Petrini buduje świątynie barokowe w Wurzburgu. Były to wyraźne reminiscencje architektury włoskiej, wywodzącej się od wzorów Berniniego i architektów jezuickich.

Dopiero w ostatniej ćwierci XVII w. pojawia się plejada architektów pochodzenia niemieckiego, którzy czerpią wprawdzie ze wzorów włoskich, potrafią jednak nadać budowlom austriackim i bawarskim swoiste piętno, pozwalające mówić o odrębnej formie baroku habsburskiego czy południowonie- mieckiego. Jednym z głównych, choć nie jedynym ze źródeł inspiracji dla tych architektów była twórczość Borrominiego, jego rzuty eliptyczne, dwuwieżowe fasady, płynne linie elewacji, teatralność wnętrz.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.