Szukasz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Najlepsze tłumaczenia!

ARCHITEKTURA BAROKU CZ. II

Giacomo della Porta (1541 -1604), który ukończył budowę II Gesu jest mało znanym artystą. Jemu przypadł zaszczyt ukończenia wielkich rzymskich prac Michała Anioła: placu Kapitolińskiego i kopuły Sw. Piotra, której potrafił nadać wysmukły kształt, nie przewidziany przez Michała Anioła, a który stanowi o prawdziwym jej pięknie. W kościele II Gesu jego fasada, dzięki swej logice i prostocie jest dużo lepsza od projektu Vignoli: wszystkie podziały zewnętrzne odpowiadają poszczególnym elementom konstrukcyjnym. Kościół S. Luigi dei Francesi (1589), surowy i potężny, który jest całkowicie jego dziełem, stanowi dziś dla nas o wiele bardziej typowe dzieło architektury okresu kontrreformacji niż II Gesu.

Lombardczyk Domenico Fontana (1543 – 1607), architekt Sykstusa V, zbudował Pałac Lateraneński i Bibliotekę Watykańską. Przede wszystkim był on realizatorem wielkiego planu przebudowy Rzymu pod koniec w.

XVI (1585 – 1590): 6 wielkich ulic rozbiegających się gwiaździście od kościoła Sta Maria Maggiore, z których każda kończyła się monumentalną perspektywą fasady kościoła lub obelisku: w pewnej odległości wszystkie połączone wielkim pierścieniem ulic poprzecznych. Był on jednym z twórców nowożytnej urbanistyki.

Architektura kontrreformacji w Italii miała przed sobą niedługi żywot. W dynamizmie Michała Anioła już w zarodku istniał nowy styl, stanowiący bardziej adekwatny wyraz niepohamowanego włoskiego temperamentu. Jego rozwój będziemy śledzić przy omawianiu szkoły barokowej

XVII wieku, ale przejawy nowego stylu obserwować można już pod koniec wieku XVI. Zarówno kontrreformacja, jak i barok napotykają w Wenecji opór, którego uosobieniem jest Palladio (1510 – 1580): jest to fakt o zasadniczym znaczeniu, ponieważ klasycyzm palladiański, wierny antykowi, będzie przez dwa wieki oparciem dla przeciwników baroku i zdobywszy w końcu XVIII w. wzięcie w Europie przypieczętuje jego klęskę. Palladio jako teoretyk jest autorem Czterech ksiąg o architekturze (Wenecja, 1570). które zyskały ogromny rozgłos. Jego zasady zostały zrealizowane w bazylice w Vicenzy, surowej budowli czyniącej potężne wrażenie, w kościołach jak San Giorgio Maggiore i Redentore w Wenecji, a zwłaszcza w licznych pałacach i willach, które zbudował dla arystokracji weneckiej: najcharakte- rystyczniejsza jest tu Villa Rotonda niedaleko Vicenzy. Ostatnim jego dziełem był Teatr Olimpijski w Vicenzy. Wspomnienie tej budowli znajdziemy w klasycyzmie angielskim braci Adam, we Francji u Mique’a i w pierwszych pracach Ledoux.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.